شما اینجا هستید

اجتماعی » رضایت دولت به اجاره نشینی

گروه اجتماعی- رعنا امیری

قلبشان تند و تندتر می زند. انگار اضطراب و نگرانی شان از پشت درب هایشان هم پیداست. مخصوصا آنهایی که از فردای خود امیدی ندارند.یا حقوقشان کم است یا بدجور در چنگال مشکلات زندگی فرو رفته اند در این میان دانشجویان و کسانی که جامانده هایی در تهران دارند هم داستان دیگری دارند. آنها اسکان دائمی ندارند، برای کار نیامده اند وبعضی ها بیمارانی را در بیمارستانها جا گذاشته اند که خودشان  باید دنبال راهی برای گذراندن شب های غربت تهران باشند.
بیش از نیمی از اجاره نشین های پایتخت همیشه  مضطرب هستند. جمعیتی که درد مسکن دارند و با هیچ مسکنی جز سقفی که از آن خودشان باشد مرهم نمی شود و ازعملکرد دولت های قبل و فعلی دربخش مسکن می توانیم بفهمیم. اما چرا خانه دار شدن در تهران آنقدر سخت که به رویا تبدیل شد، رویایی که گاه نزدیک آمده دستشان را می گیرد، آنها را درون خانه های رنگارنگ می برد امیدهایشان را ورق می زند اما وقتی به قیمت می رسند مانند دودی سیاه، یکدفعه محو می شود مثل دولتمردانی که راهکارهای  اجاره نشینی را به خانه دار شدن ترجیح دادند.

*تهران، غرق اجاره نشین ها
با نگاهی سرسری به تهران ، می توان دید که خانه دار بودن در این شهر قله فتح نشدنی است. قله ای که به اقتضای پول، رسیدنی هم هست اما نه هر جا. هستند، محله ها و شهرک هایی که محبوب هستند و افراد سعی می کنند به اقتضای شغل و تحصیل و علاقه در این مناطق تهران حضور داشته باشند و چه محله هایی که با وجود بی علاقگی ولی به دلیل برخی امتیازها چون پایین بودن اجاره خانه ها ، تهران را به شهری که خانه هایش را به اجاره نشین ها می دهد تبدیل کرده است. کلان شهری گران که این روزها تب مسکن در آن برای اجاره ای ها بدحوری بالا رفته است. با نگاهی به آمارهای ضد و نقیض در حوزه مسکن که هیچگاه به روشنی ارائه نشده است می توان بفهمیم که تقریبا نزدیک به نیمی از جمعیت را اجاره نشین ها دارند. اجاره نشین هایی که با وجود داشتن درصد قابل توجهی از جمعیت، ولی کمترین قدرت چانه زنی را با صاحب خانه های خود دارا هستند زیرا که خانه دارها از قدرت مالی بهتر و بیشتری نسبت به آنها برخوردارند و ازین رو این قشر از جمعیت تهران و مشابه در بقیه نقاط کشوربیشترین ضربه را از تغییرات منفی شرایط اقتصادی کشور میخورند. اما با این وجود اجاره نشینی  هایی  هستند که زندگی متفاوتی از اجاره نشین های محله هایی همچون پونک، سعادت آباد و تهران پارس و محله هایی از این دست دارد. محله های شمال تهران و محله های مرفه نشین تهران مبالغ رهن و اجاره آنها به اندازه اجاره یکسال تا چندسال، برخی دیگرازمحله های تهران است. خانه های زیبا با امکانات مختلف و ساکنانی با توقعات بالا. اما در هر صورت این دسته را هم باید به دسته اجاره نشین ها ی پایتخت اضافه کنیم. اما دسته دیگری هم چند وقتی است آگهی های جور واجور می دهند.پشت بام ها،پارکینگ و پشت بام هایی که قرار نیست خالی بمانند و چادرهای رنگارنگی آنها را تزیین و از بیرنگی درمی آورد.

*دولت و مسکن
رکود در حوزه مسکن همچنان دارد و هر ساله در یک ماه باقیمانده به سال جدید انجام معاملات مسکن  افزایش بیشتری پیدا می کند. و مشاوران املاک را به شکستن حباب قیمت ها دلخوش می کرد. قیمت هایی که در دولت های مختلف با سیاست های متفاوت نتوانست مردم را صاحبخانه کند. در دولت احمدی نژاد که سعی کرد مشکل خانه دار شدن مردم را با یک طرح ضرب العجلی حل کند. طرح« مسکن مهر» با شائبه های فراوانی همراه شد. شائبه هایی که پس از اتمام دولتش بیشتر قوت گرفت و طرح مسکن مهر را که دولت نهم و یازدهم به آن می بالید را به یکی از طرح های هزینه دار و هزینه بردار برای دولت بعدی روی کار، تبدیل کرد. طرحی که بصورت فله ای و بصورت لجام گسیخته حرکت کرد اما باوجود تمام ایرادهای فنی و مهندسی اش،  نتوانست آرزوی خانه دارشدن  را محقق کند و پای بی مهری هایش به دولت یازدهم و دوازدهم هم کشیده شد که خوشان هم با توقفی دوباره مجبور به ادامه طرح شدند که بنا برگفته برخی از کارشناسان، بنایی که از ابتدا کج بالا رفته هیچگاه درست نمی شود. اما دسته دیگری از کارشناسان هستند که معتقدند مسکن مهر می توانست  تا حد زیادی کمک رسان بی خانمانی بسیاری از زوج ها باشد اما عدم نظارت صحیح برعملکرد پیمانکاران،.شکستش را رقم زد. حال اگر خیال کرده اید که تمام خانه ها در تهران پر از مستاجر می باشد باید این را اضافه کنم که آپارتمان هایی  هم وجود دارد که از یک شب اجاره شروع می شوند و مستاجر دائم ندارند. خانه هایی که با امکانات  کم و بیش کافی که از یک روز یا یک هفته شروع می شود ولی نرخ محاسبه آنها روزانه می باشد. در گفت وگو با محمد الهی که چندین آپارتمان مبله خالی را درمنطقه غرب تهران در دست دارد تا اجاره دهد، به ما می گوید که «خانه هایش از شبی ۴۰۰ هزار تومان شروع می شود و از این دست آپارتمان ها و سوییت ها در محله های متوسط رو به بالا، بیشتر دیده می شود.»
او اضافه می کند که در محله ای مانند نواب و محله های دیگر به سختی از این دست آپارتمان ها و یا سوییت های مجهز که روزانه اجاره داده شود، پیدا می شود در حالی محلات پر رونق، از شبی ۵۰۰ هزارتومان شروع شده و بسته به محله و امکانات محیط خانه این قیمت ها افزایش می یابد.
«دولت نتوانست بازده مناسبی در بازار مسکن داشته باشد.» این را احسان سلطانی کارشناسان حوزه اقتصاد ومسکن به «وطن روز» می گوید و اضافه می کند که بالا رفتن وام های اعطایی در حوزه مسکن به افزایش قیمت مسکن هم دامن زده است.

*خرید دلار به جای خرید مسکن
با وجود اینکه برخی از کارشناسان  حوزه مسکن تاکید بر بهتر شدن اوضاع مسکن در ماه ها و روزهای مانده به سال جدید دارند اما احسان سلطانی اقتصاددان می گوید که جز مسکن های ارزان و کم متراژ، نباید انتظار کاهش قیمت و شکستن حباب قیمت را داشته باشید.این کارشناس اقتصادی کشورمان بالارفتن هزینه ساخت یک مسکن را یکی از دلایل کاهش نیافتن قیمت مسکن و ملک می داند و معتقد است که نااطمینانی که در مردم وجود دارد همراه با رکود بازار شده است و اجازه تغییر قیمت ها به نفع مردم را نمی دهد. او با اشاره به بی ثباتی در تمام بازارها، می گوید:«مردم به جای خرید مسکن ترجیح میدهند دلار یا طلا بخرند تا راحت تر به پول نزدیکش کنند نه اینکه مسکنی بخرند که ماه ها در انتظار فروش و اجاره آن بمانند.»
سلطانی، تغییرات ناچیزی را در حوزه مسکن به سمت پایین آمدن قیمت ها احتمال می دهد ولی آنقدر این تغییرات را کوچک می داند که هیچ بارمثبتی برای مردم ندارد.
او تاکید می کند این تغییرات ثابت و مدت دار نیست و معتقد است که دولت باید تمام تلاشش را برای بهبود اوضاع اقتصادی بکند، که در غیر اینصورت احتمال یک فروپاشی اقتصادی زیاد است. این پژوهشگر ایرانی بارها اعلام کرده است :« نمی توان با حرف، قیمت ها را کنترل کرد و به جای حرف و دستور، مردان دولت باید برنامه ریزی دقیقی در حوزه مسکن انجام دهند.»
وی در ادامه با اشاره به وجود دست های سنگ انداز در حوزه قیمت ها، اظهارنظر می کند که دولت باید دست رانت خوارها و شرکت هایی که در بازار ایران نقش تعیین کننده ای را تا به حال بازی کرده و سبب نابسامانی اقتصادی  اجتماعی اینروزها شده اند را  ببندد و اضافه می کند که کسب و کارهای بسیاری از مردم کوچک  یا بی کیفیت است و درآمد آنچنانی برایشان ندارد تا بتوانند اوضاع اقتصادی فعلی را تحمل کنند و بتوانند حتی قیمت اجاره مسکن ها را تحمل کنند چه برسد به فکر خرید خانه باشند.
افراد زیادی هستند که از شهرهای حاشیه تهران ساعت های ابتدایی روز، سوار برانواع وسایل نقلیه خود را برای کاربه تهران می رسانند. شهری بزرگ که هیچ کس، همدیگر را نمی شناسد و برای  لقمه نانی، کارهای زیادی از فروشندگی، پادویی و نظافت و غیره گرفته تا دیگر مشاغل کاذب پایتخت را انجام می دهند زیرا که نسبت به شهرهای کوچک حاشیه، تهران درآمد بالاتر اما امنیت کمتر و خستگی بیشتری را نصیبشان می کند.

استفاده از خبر با ذکر منبع بلامانع است

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

پایگاه خبری، تحلیلی وطن روز