شما اینجا هستید

تیتر یک » محمود یاوری، معلم فوتبال ایران بود

گروه ورزشی «وطن روز»

غلامحسین پیروانی، پیشکسوت و مربی فوتبال کشورمان، در غم از دست دادن محمود یاوری که بیش از پنج دهه در قالب بازیکن و مربی به فوتبال ایران خدمت کرده، یادداشتی را در اختیار «وطن روز» قرار داد. در ادامه این یادداشت که سراسر بغض و اشک در فراغ استاد است را می‌خوانید:
بی‌شک لقب «استاد» در فوتبال ایران، برازنده محمودخان یاوری است، نه اینکه حالا ایشان از دنیا رفته باشد و بخواهم در وصف او این سخن را بگویم و در چهار دهه اخیر من شاگردی و دستیاری او در تیم‌های مختلف کرده‌ام و از او فن فوتبال و مربیگری آموختم. به زبان ساده است، یک مربی از سال ۱۳۴۸ و با نشستن روی نیمکت تیم ذوب آهن اصفهان کار خود را آغاز کند و تا سال ۱۳۹۳ و سرمربیگری تیم فجر سپاسی (۴۵ سال) در سطح اول فوتبال ایران حضوری موثر داشته باشد.
در این مدت یک نفر از ایشان ناراضی نبود و فوتبال ایران به استاد یاوری‌ها مدیون است. من در تیم ملی جوانان در اوایل دهه ۵۰ در خدمت زنده یادان جرج اسکینر، محمود خان یاوری و آقای حشمت الله مهاجری  بودم و از آن سال جز خوبی چیزی از ایشان ندیدم. زنده یاد یاوری چندین سال به‌عنوان سرمربی، هدایت تیم‌های مختلف را برعهده می‌گرفت، من نیز به‌عنوان مربی و دستیار در خدمت‌شان بودم و مباحث فنی زیادی در عرصه مربیگری را از ایشان آموختم. محمود خان همیشه تاکید داشتند که شما نباید کمک مربی و دستیار باشید و هرچه زودتر باید به درجه‌ای برسید که سرمربیگری تیم‌ها به شما سپرده شود.
با راهنمایی‌های ایشان من سرمربی برق و فجر شهید سپاسی شیراز شدم. به‌راستی محمود خان حق زیادی به گردن من و بسیاری از اهالی فوتبال دارد و در این ۴۵ سال جز خوبی و خدمت به فوتبال چیزی از او ندیدیم. بارها شاهد بودم به بازیکنانی که وضعیت مالی مساعدی نداشتند پول می‌داد و همیشه به فکر شاگردانش بود. او به جوانان به عنوان یک فوتبالیست که فقط در زمین وظایف خود را انجام می‌دهد، نگاه نمی‌کرد و مانند فرزندش، زندگی شخصی آنها را در بیرون از زمین رصد می‌کرد که خدایی ناکرده به بی‌راهه کشیده نشوند. این کارها فقط از یک معلم دلسوز برمی‌آید. بسیار متاسفم که حالا باید در کمال غم و اندوه درباره محمود خان بگویم: «هر گل  که به چمن بیشتر می‌دهد صفا، گلچین روزگار امانش نمی دهد، گلچین روزگار عجب با سلیقه است، می‌چیند آن گلی که به دنیا نمونه است.» واقعا ضایعه درگذشت ایشان دل همه ما و اهالی فوتبال را سوزاند و افرادی مانند یاوری، بزرگان فوتبال ایران هستند و مانند پدری دلسوز حق زیادی به گردن جوانان دارد. شوخی نیست که یک مربی هدایت ۱۳ تیم ایرانی (ذوب آهن، سپاهان، برق و فجر سپاسی شیراز، پاس تهران، تراکتورسازی، ابومسلم، استقلال اهواز، راه‌آهن، شاهین بوشهر، صبای قم، استیل‌آذین و مس کرمان) و سه رده تیم ملی جوانان، امید و بزرگسالان را برعهده داشته باشد. این کارنامه فوتبالی را چه کسی امروز در فوتبال ایران دارد؟

زمانی‌که مس کرمان در حال سقوط به دسته پایین‌تر بود، محمود خان، هدایت این تیم را برعهده گرفت و با نتایج خوبی که در پایان فصل کسب کرد، این تیم کرمانی در لیگ برتر ماندنی شد. برق و فجر شهید سپاسی شیراز را به تعدادی از بازیکنان جوان و گمنام شیرازی به مقام سوم لیگ رساند و تنها نماینده کشورمان در جام باشگاه‌های آسیا شد. بازی‌های خوب ایشان را در تیم‌های شاهین، پاس و تیم ملی فوتبال، به یاد دارم. او بعد از دوران بازی‌اش تبدیل به یک مربی و مدیر باجذبه و اخلاق‌مدار شد، در حالی‌که یک نفر در فوتبال ما پیدا نمی‌شود که بگوید محمود خان از من پولی خواسته که مرا بازی دهد یا ایشان مشکلی فنی داشت، کارنامه او در این نیم قرن زرین و درخشان است. این مربی باسابقه در همه کلاس‌های فوتبالی حضور پیدا می‌کرد و مربی که ۴۵ سال کار کرده، هیچ‌وقت نمی‌گفت که «من بلد هستم و استادم» درحالی‌که شعور فنی او در فوتبال بسیار بالا بود.
بنده و امثال من، یک شبه سرمربی نشدیم و به نوبه خودم، می‌گویم که هر چه در این فوتبال آموختم از حسن حبیبی و مرحوم یاوری است و سال‌ها شاگردی این بزرگان را کردم. به قول صائب: «بر دوستان رفته چه افسوس می‌خوریم؟ با خود اگر قرار اقامت نداده‌ایم.» حال که محمود خان از این دنیا رفته، فقط از خدا می‌خواهم که حق ایشان را به گردن من و فوتبالیست‌های ایران که حالا به نام و شهرت رسیده‌اند، حلال کند. این ضایعه بزرگ را به خانواده آن مرحوم و اهالی فوتبال ایران تسلیت عرض می‌کنم.

   

استفاده از خبر با ذکر منبع بلامانع است

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

پایگاه خبری، تحلیلی وطن روز