شما اینجا هستید

تیتر یک » «وطن» یعنی همین جا، یعنی ایران

حسن شجاعی/ مدیرمسئول و سردبیر

در روزهایی که از هر کوی و برزن صدای رسانه ها بلند است، داشتن یک رسانه مستقل و در عین حال حرفه ای بیشتر به شعار نزدیک است تا واقعیت. نه از باب حرفه ای بودن، بلکه ادعای استقلال رسانه ای و نداشتن گرایش سیاسی در این روزگار که هر چیزی با سیاست گره خورده حرف سخت و دشواری است.
«وطن روز» با بهره گیری از نام زیبای وطن، از امروز حیات یافته و متولد شده تا از لابلای تمامی اتفاقات پیرامون این جهان پرآشوب، به قدر وسع و توان، شما را از آنچه باید بدانید و درموردش قضاوت نمایید آگاه کند. قصدمان خبررسانی نیست که حتما در حد نیاز هست، اما تلاش مضاعفمان ارایه تحلیل های درست و فنی از رویدادهای مختلفی است که در اطرافمان می گذرد و به ما اجازه می دهد که در مورد رویدادها بهتر قضاوت کنیم و درست تر تصمیم بگیریم. به همین منظور آمده ایم تا روند های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور را تحلیل و واکاوی کنیم؛ آمده ایم تا از ولایت و حریم آن دفاع کنیم؛ آمده ایم تا ارزش های یک ملت در طول ۴۰ سال مقاومت و ایثار و دفاع بگوییم؛ آمده ایم تا ضمن گردش شفاف اطلاعات در کشور، از حریم مردم و حقوقشان بگوییم؛ آمده ایم تا ضمن دفاع از آزادی بیان و اندیشه، از حقوق قانونی ملت دفاع کنیم؛ آمده ایم تا مشکلات کشور را بررسی و برایشان راهکار ارایه نماییم؛ آمده ایم تا با بهره گیری از نخبگان کشور، فضا را برای برون رفت از مشکلات داخلی هموار کنیم؛ آمده ایم تا از عزت و اقتدار ایرانی در جهان بگوییم؛ آمده ایم تا دغدغه های مردم را هرروز مقابل چشمان مسئولان قرار دهیم و خواسته هایشان را مطالبه کنیم؛ آمده ایم تا با گفتن از فرهنگ و ورزش، برای اعتلاء نام ایرانی تلاش کنیم و هزاران ایده و آرزو که «وطن روز» تلاش دارد تا با استفاده از قلم جوانان خوش ذوق و با آتیه خود به آنها بپردازد و در این راه چشم انتظار راهنمایی ها و گوشزدهای دلسوزان ایران اسلامی است.
برای شناخت«وطن روز» بهتر دیدم از شعر زیبای علیرضا شجاع پور استفاده کنم که به زیبایی از وطن و داشته ها و خواسته هایش می گوید. به خواندنش می ارزد.

به امید ایرانی سربلند؛ عزتمند و پرافتخار.

وطن یعنی همه آب و همه خاک/ وطن یعنی همه عشق و همه پاک                                                                      
                                                                   به گاه شیرخواری گاهواره / به روز و درد پیری، عین چاره

وطن یعنی پدر، مادر، نیاکان / به خون و خاک بستن عهد و پیمان

                                                                 وطن یعنی هویت، اصل، ریشه  /سرآغاز و سرانجام همیشه

وطن یعنی محبت، مهربانی / نثار هر که دانی و ندانی

                                                               وطن یعنی نگاه هموطن دوست / هر آنجایی که دانی هموطن اوست

وطن یعنی قرار بیقراری / پرستاری، کمک، بیمارداری

                                                               وطن یعنی هوای کوچه ی یار / در آن کو دل شکستن های بسیار

نگاهی زیرچشمی، عاشقانه / به کوچه آمدن با هر بهانه

                                                              وطن یعنی غم همسایه خوردن / وطن یعنی دل همسایه بردن

وطن یعنی زلال چشمه ی پاک / وطن یعنی درخت ریشه در خاک

                                                               ستیغ و صخره و دریا و هامون / ارس، زاینده رود، اروند، کارون

دنا، الوند، کرکس، تاق بستان /  هزار و قافلانکوه و پلنگان

                                                             وطن یعنی بلندای دماوند / شکیبا، دل در آتش، پای در بند

وطن یعنی شکوه اشترانکوه /  به دریای گهر استاده نستوه

                                                            وطن یعنی سهند صخره پیکر / ستیغ سینه در سنگ تمندر

وطن یعنی وطن استان به استان / خراسان، سیستان، سمنان، لرستان

                                                           کویر لوت، کرمان، یزد، ساری / سپاهان، هگمتانه، بختیاری

طبس، بوشهر، کردستان، گلستان / دو آذربایجان، ایلام، گیلان

                                                         اراک و فارس، خوزستان و تهران / بلوچستان و هرمزگان و زنجان

وطن یعنی سرای ترک با پارس / وطن یعنی خلیج تا ابد فارس

                                                         بهشتی چشم را گسترده در پیش / ابوموسی و مینو، هرمز و کیش

وطن یعنی همه سازندگی ها / رهایی از تمام بندگی ها

                                                         بریدن دست غیر از گردن نفت / صلای صبح ملی کردن نفت

وطن یعنی ز هر ایل و تباری / وطن را پاسبانی، پاسداری

                                                         وطن یعنی دلیر و گرد با هم / وطن یعنی بلوچ و کرد با هم

وطن یعنی سواران و سواری / لر و کرد و یموت و بختیاری

                                                        همه یک جان و یک دل بودن ما / به دامان وطن آسودن ما

وطن یعنی دلی از عشق لبریز / گره باف ظریف فرش تبریز

                                                        وطن یعنی هنر یعنی سپاهان / حریر دستباف فرش کاشان

وطن یعنی کتیبه در دل سنگ / تمدن، دین، هنر، تاریخ، فرهنگ

                                                       وطن یعنی همه نیک و بهنجار / چه پندار و چه گفتار و چه کردار

وطن یعنی شب رحمت، شب قدر / شب جوشن، شب روشن، شب بدر

                                                        وطن یعنی هم از دور و هم از دیر / سده، نوروز، یلدا، مهرگان، تیر

وطن یعنی جلال مانده جاوید / ستون و سر ستون تخت جمشید

                                                       هزاران نقش و خط مانده در یاد / صبا، کلهر، کمال الملک، بهزاد

نکیسا، باربد، افسانه و چنگ / سرود تیشه فرهاد در سنگ

                                                       سر و سرمایه های سرفرازی / ابوریحان و خوارزمی و رازی

به اوج علم و دانش رهنوردی / ابونصر، ابن سینا، سهروردی

                                                      به بحر عشق و عرفان ناخدایی / عراقی، رودکی، جامی، سنایی

وطن یعنی به فرهنگ آشنایی / در لفظ دری را دهخدایی

                                                     وطن یعنی جهانی در دل جام / وطن یعنی رباعیات خیام

وطن یعنی همه شیرین کلامی / عفاف عشق در شعر نظامی

                                                     وطن یعنی نگاه مولوی سوز / حضور نور در شمس شب و روز

وطن یعنی پیام پند سعدی / زبان پیوسته در پیوند سعدی

                                                    وطن یعنی هوا و حال حافظ / شکوه باور اندر فال حافظ

وطن یعنی تبیره، دمدمه، کوس / طلوع آفتاب شعر از طوس

                                                    وطن یعنی شب شهنامه خواندن / سخن چون رستم از سهراب راندن

وطن یعنی رهایی زآتش و خون / خروش کاوه و خشم فریدون

                                                   وطن یعنی زبان حال سیمرغ / حدیث یال زال و بال سیمرغ

وطن یعنی امید نا امیدان / خروش و ویله گرد آفرینان

                                                   وطن یعنی لگام و زین و مهمیز / سواران قران و رخش و شبدیز

وطن یعنی گرامی مرز تا مرز / وطن یعنی حریم گیو و گودرز

                                                  وطن یعنی دل و دستی در آتش / روان و تن، کمان و تیر آرش

وطن یعنی شبح یعنی شبیخون / وطن یعنی جلال الدین و جیحون

                                                 وطن یعنی به دشمن راه بستن / به اوج آریو برزن نشستن

وطن یعنی دو دست از جان کشیدن / به تنگستان و دشتستان رسیدن

                                                  زمین شستن ز استبداد و از کین / به خون گرم در گرمابه ی فین

وطن یعنی اذان عشق گفتن / وطن یعنی غبار از عشق رفتن

                                                 نماز خون به خونین شهر خواندن / مهاجم را ز خرمشهر راندن

سپاه جان به خوزستان کشیدن / شهادت را به جان ارزان خریدن

                                                 وطن یعنی هدف یعنی شهامت / وطن یعنی شرف یعنی شهادت

وطن یعنی شهید، آزاده، جانباز / شلمچه، پاوه، سوسنگرد، اهواز

                                                 وطن یعنی شکوه سرفرازی / وطن یعنی ز عالم بی نیازی

وطن یعنی گذشته، حال، فردا / تمام سهم یک ملت ز دنیا

                                                وطن یعنی چه آباد و چه ویران / وطن یعنی همین جا، یعنی ایران

 

استفاده از خبر با ذکر منبع بلامانع است

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

پایگاه خبری، تحلیلی وطن روز